آنچه چند روزیست ذهن مرا مشغول کرده است صحبت هایی ست که به صورت بسیار علنی

در حواشی اخذ رای اعتماد مجلس از سوی یکی از افراد قدرتمند اصولگرا ، محمد رضا باهنر

مطرح شد و آن چیزی نبود جز دستور صریح بالاترین مقام مملکت ما به نمایندگان مجلس و توصیه

به صدور رای اعتماد به وزیران رییس جمهور 24 میلیونی!! چنانچه خود آقای باهنر اعلام کردند اگر

توصیه آن مقام نبود حد اقل 7-8 وزیر دیگر رای نمی آوردند!!

جای این نکته بسی آشکار است که اولا با این توصیه ،مسئله رای نمایندگان مجلس ( چه راست و

چه چپ) که نماینده نزدیک به 70 میلیون نفر اند در سایه چه دستوری وتو می شود و آیا این امر

با اصل جمهوریت نظام ما منافات ندارد؟ آیا در ابتدای انقلاب در زمانی که از حضرت امام (ره) در

مورد این موضوع سوال شد ایشان چه نظری داشتند؟

آنچه مسلم به نطر می رسد این بود که امام و انقلابیون به دنبال نظامی غیر از نظام پیشین بودند.

نظامی که مبتنی بر اصول اسلام ناب محمدی و مشارکت تمام مردم در تمامی گروه ها و دسته ها

و بدور از هرگونه تفکر سلطنتی و استبدادی بود.

واژه ترکیبی جمهوری اسلامی برای اولین بار در 22 بهمن 57 در مصاحبه ایشان با یکی از خبر

گزاریها مطرح شد و امام

برای نخستین بار نوع حکومت را جمهوری اسلامی معرفی نمودند.همچنین ایشان به قطع در خصوص

احترام به رای مردم اظهار نظر نموده و فرموده اند: این ملت است که حکومت را در دست دارد و

تخلف از حکم ملت برای هیچ یک از ما جایز نیست و امکان ندارد.(صحیفه نور ج 14 ص 109) .

سخن در این خصوص بسیار است اما این سوال بر جای می ماند و آن اینست که با صرف نظر

از مباحث مطرح شده پیرامون صحت انتخابات امسال ، آیا دستور اخیر مبنی بر عدم سخت گیری بر

مراحل اخذ رای اعتماد توسط شخص اول مملکت با مبانی مطرح شده توسط بنیانگذار انقلاب

اسلامی ایران در یک جهت است؟!! امید وارم ...!

** ضمنا از همه دوستانی که نگرانی خودشون رو در مورد مطلب مطرح شده پست قبلی ابراز

کردند سپاسگذارم اما تا زمانی که ما این قبیل مسائل رو برای خودمون بی جواب بذاریم به خود

ونظام و  مملکتمون خیانت کردیم**

ندارد چشم من تاب نگاه صحنه سازیها

من_ یکرنگ بیزارم از ین نیرنگ بازیها

زرنگی نارفیقا نیست این، چون باز شد دستت

رفیقان را ز پا افکندن و گردن فرازیها

تو چون کرکس به مشتی استخوان دلبستگی داری

بنازم همت والای باز و بی نیازیها

به میدانی که می بندند پای شهسواران را

تو طفل هرزه پو ، باید کنی این ترک تازیها

تو ظاهر ساز و من حق گو ، ندارد غیر ازین حاصل

من و از کس بریدن ها، تو و ناکس نوازیها